Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014

To be or not to be?

Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα από τα μεγάλα διλήμματα της ζωής.

Μια ερώτηση που με βασανίζει χρόνια.
Μια ερώτηση πιο σημαντική από το "Γίνεται να μην καταλαβαίνεις πως ο Κλαρκ Κεντ είναι ο Σούπερμαν΄"
Μια ερώτηση πιο ανησυχητικά εσωστρεφής από "Γιατί μικρός είχα απόψη αν το Santa Barbara ήταν καλύτερο από το Τόλμη και Γοητεία".
Μια ερώτηση πιο ψυχολογικά επίπονη από "Τι παίζει με το πρόσωπο της Αγάπης Βαρδινογιάννη;"


Μια ερώτηση ακρογωνιαία, δομική. Πρωταρχική θα έλεγα.
Μια ερώτηση, η απάντηση της οποίας σε χαρακτηρίζει.
Σαν άνθρωπο. Σαν marketer. Σαν μέλος της κοινωνίας.

ΤΗΝ ερώτηση.
"Μου αρέσουν οι διαφημίσεις του JUMBO;"

 Ξέρω, όλοι το έχουμε σκεφτεί. Όλοι έχουμε σφίξει τα δόντια και έχουμε ψελίσει, "θα κάτσω να τη δω".
Μην κάνεις πως δεν θυμάσαι...
Μη!
Έλα τώρα...

Καλά...

Το λοιπόν, το θυμάσαι αυτό; https://www.youtube.com/watch?v=MmQ0Tsz2yc0

ΟΚ, ίσως όχι....αλλά σίγουρα θυμάσαι αυτό.... https://www.youtube.com/watch?v=lyzW0e9rj7Q

Ακόμα το παίζεις ανήξερος; Τώρα θα θυμηθείς.... https://www.youtube.com/watch?v=gp60X5OacLI

Και για κάτι πιο πρόσφατο. https://www.youtube.com/watch?v=t7CW8LU13cE


Και φαντάσου δεν έχω βάλει καν τα ραδιοφωνικά, μην κάνεις πως δεν ξέρεις ποιά.
Αυτά τα σποτάκια που σκάνε ξαφνικά και νομίζεις πως το ραδιόφωνο σου γύρισε 3 δεκαετίες πίσω και καταλήφθηκε από το πνεύμα του Βασιλάκη του Καϊλα και του Γιάννη του Δαλιανίδη.


Τώρα που φρεσκάραμε λίγο τη μνήμη, και πάψαν τα ουρλιαχτά, ας προχωρήσουμε στην ανάλυση.
Τελικά μου αρέσουν οι διαφημίσεις JUMBO?

Κάποια μικρά points που χρήσιμο είναι να θυμόμαστε.

1) Τα jumbo είναι φτήνια. Δεν πάει πιο κάτω. Ακόμα και τα πιο underground παζάρια είναι πιο ακριβά από τα JUMBO.

2) Σχεδόν κανείς δεν γουστάρει να πηγαίνει στα JUMBO. Γίνεται πανικός, στην πραγματικότητα θα προτιμούσες να ψώνιζες κάπου αλλου, σε πιάνουν και λίγο τα ενοχικά σου όσον αφορά τις εργασιακές συνθήκες στην Κίνα, σκέφτεσαι και λίγο αυτή τη μυρωδιά που είναι μια μίξη νοσοκομείου-εργοστάσιο επεξεργασίας πλαστικών-πατσουλί. Γενικότερα δεν θέλεις να είσαι εκεί.

3) Ξέρεις από πριν πως μια μεθυσμένη μαϊμού χωρίς χέρια, και με πηγαία άρνηση να δουλέψει, θα έφτιαχνε μακράν πιο ποιοτικά πράγματα από αυτά που έχουν τα JUMBO.
Κακογουστιά; Check. Κακοτεχνία; Double check.


Σκέψου τώρα τον διαφημιστή. Έχει ένα προϊόν που είναι το πιο φτηνό, κανείς δεν το πολυγουστάρει και γενικότερα κανείς δεν περιμένει πολλά πράγματα από αυτό.
Κάπως λοιπόν πρέπει να μεταμορφώσεις αυτά τα στοιχεία σε κάτι καλό, κάτι που αξίζει να μιλάς για αυτό.

Τη φτήνια σε εξυπνάδα.
Το "δεν γουστάρω να είμαι εδώ" σε "γουστάρω να είμαι κάπου αλλού".
To kitsch σε cult.


Και εδώ λοιπόν, αρχίζουν τα περίεργα...

Φτήνια σε εξυπνάδα (έστω μερική);

Μια δόση παλιού ελληνικού κινηματογράφου, λίγο τα χορευτικά δαλιανίδη, λίγο τα τραγούδια, λίγο το όλο feeling. Και τι γινόταν στις ελληνικές ταινίες;
Αν ήσουν τεντιμπόης σε ξύριζαν.
Αν ήσουν ο Βουτσάς φόραγες στενά ρούχα.
Αν ήσουν ο Τζεβελέκος έτρωγες σφαλιάρες.

Και αν ήσουν φτωχαδάκι, είχες εξυπνάδα και κάπως τα κατάφερνες.
Δες τον Παπαμιχαήλ.
Δες τον Βασιλάκη τον Καϊλα.
Δες τους αν είσαι άντρας στην ίδια ταινία (https://www.youtube.com/watch?v=_SF5Nq2Pc3U). Σκούπισε τα δάκρυα σου.
Και παραδέξου το.

Έχεις τα JUMBO πλάι σου;
Μαγκιά.


"Δεν γουστάρω να είμαι εδώ" σε "γουστάρω να είμαι κάπου αλλού".

Δεν έχω ψωνίσει σχολικά για παιδιά, αλλά φαντάζομαι δεν θα είναι η πιο ευχάριστη εμπειρία.
Ούτε έχω χρειαστεί να πάω στη Βαρβάκειο να πάρω αρνί το Πάσχα. Δεν θα τρελαινόμουν.
Και φαντάζομαι πως υπάρχει ένα σχετικό άγχος για να έχεις ευχαριστημένα βαφτιστήρια, ανήψια, παιδια τις εποχές των δώρων.

Οπότε;
Βαρβάκειος, BAD.
Βαρβάκειος με χασάπακλες σε συγχρονισμένη χορογραφία, GOOD.

Ανήψια/βαφτιστήρια/παιδιά με απειλητικές διαθέσεις; BAD
Ανήψια/βαφτιστήρια/παιδιά με τάσεις ευγνωμοσύνης; GOOD

Συνοψίζοντας https://www.youtube.com/watch?v=r_pqnsKWlpc

Οπότε;
JUMBO, Bad.
JUMBO με όλες αυτές τις φοβερές συνειρμικές εικόνες, GOOD.

Το συνολικό αποτέλεσμα; Θέμα προτεραιοτήτων.


Kitsch σε cult.

Οκ, εδώ δεν χρειάζεται να πω τίποτε άλλο παρά αυτό.
Κατερίνα Στανίση. Με κόκκινη τουαλέτα. Και αρνί. Και πετσούλα.

Καλά ίσως και αυτό....



Ναι πονάνε τα μάτια μου.
Ναι σημαδεύτηκε η ψυχή μου.
Ναι έπνιξα μια μικρή κραυγή.

Αλλά όλα αυτά είχαν γίνει και για τον Τσάκωνα.
Και για αυτό...  https://www.youtube.com/watch?v=oqEVXhV-83I

Αλλά κατα βάθος ψιλογουστάρω.





Οποτε final verdict για τις διαφημίσεις?

Το αισθητικό αποτέλεσμα αμφίβολο.
Κρυφογουστάρω ναι. Αλλά και τον Φλωρινώτη τον ψιλοπάω αλλά λαμέ; Jamais.
Το ψυχολογικό αποτέλεσμα αμφίροππο. Δεν ξέρω αν θέλω να ουρλιάξω ή να γελάσω.

Αλλά...
Όλοι ξέρουν τα JUMBO. Αρκετοί έχουν ψωνίσει. Οι περισσότεροι θα ξαναψωνίσουν.
Και στο κάτω κάτω, καλύτερα να μην ξέρεις τι να σκεφτείς, παρά να σκέφτεσαι "φτήνια, δυστυχία, κακογουστιά".


Οπότε σαν διαφημίσεις μου αρέσουν. Ιδίως αυτή.
https://www.youtube.com/watch?v=yq4o6yl-mv4

Και ας με χαρακτηρίζει όπως να'ναι, και σαν άνθρωπο και σαν μάρκετερ και σαν μέλος της κοινωνίας.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου