Σως γιαούρτι

Σήμερα θα μιλήσουμε για γιαούρτι.
Και στερεότυπα.
Και μάρκετινγκ.
Την πολιτική θα την αφήσουμε για αυτούς που ξέρουν.


Γιαούρτι λοιπόν, και στερεότυπα και μάρκετινγκ.
Η σχέση είναι αρκετά ξεκάθαρη.


Το γιαούρτι χρειάζεται αγελάδες.
Όλες οι αγελάδες είναι αμίλητες, ψιλομυρίζουν και ζουν σε στάβλους.
ΑΛΛΆ!!!
Όλοι θεωρούν τις αγελάδες χαριτωμένες.
Οπότε....ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ!

Πέρα από την πλάκα, το μάρκετινγκ και η διαφήμιση βασίζονται σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό στα στερεότυπα.
Στερεότυπο είναι μια γενικοποιημένη αντίληψη για ένα συγκεκριμένο άτομο ή ομάδα ατόμων.
Π.χ. όλοι οι Ναζί είναι αούγκανοι.
Τα στερεότυπα μας βοηθούν γιατί επιτρέπουν τη γρήγορη επεξεργασία ερεθισμάτων και την άμεση αντίδραση σε αυτά.
Π.χ. βλέπω έναν Ναζί, άρα είναι αούγκανος, άρα τον αγνοώ/οικτίρω/λιθοβολώ.
Όμως μπορεί και να οδηγήσουν σε γενικοποιήσεις που μπορεί να είναι λανθασμένες.
Προφανώς όχι στην παραπάνω περίπτωση, αλλά λέμε τώρα.

Που κολλάει λοιπόν το γιαούρτι;
Άμα σκεφτείς διαφήμιση και γιαούρτι, λογικά θα σκεφτείς κάτι τέτοιο.΄
Όσον αφορά τα στερεότυπα, υπαρκτά ή επιθυμητά, η συγκεκριμένη διαφήμιση το έχει τελικιάσει...

Στερεότυπο Α) Σημειολογικό. (Για μια γρήγορη ανασκόπηση στο πως παίζουν οι διαφημίσεις με τις γυναίκες, πάτα εδώ)
Νέα γυναίκα, μόνη, ψάχνει.
Παρεπιμπτόντως και όλως τυχαίως, έχει ένα βολικότατο και ευμεγέθες βιολοντσέλο ανάμεσα στα πόδια της. Σκέφτεται άλογα, να καλπάζουν, να αφρίζουν και γενικότερα να βρέχονται από ιδρώτα, αλμύρα κλπ.
Και να! ένας ωραιότατος νέος! Η κοπελιά μας τον αγκαλιάζει όσο πιο στερεοτυπικά γίνεται. Τον φιλάει. Και μέτα ανοίγει ένα γιαούρτι.
Ξαφνικά τα άλογα, οι παραλίες, τα βιολοντσέλα, ο γκόμενος έχουν μεταμορφωθεί σε ένα γιαούρτι.
Το μόνο που θέλει αυτή η κοπέλα είναι ένα γιαούρτι.
Για όνομα του Θεού!
Ας της δώσει κάποιος ένα γιαούρτι!


Στερεότυπο Β) Προϊοντικό.
Τρώς λοιπόν ένα γιαούρτι.
Θεωρητικά το τρως με κουτάλι, ελπίζω.
Το ελπίζει και η μαμά σου, τι ανατροφή σου έδωσε;
Και πως είναι λοιπόν να τρως ένα ένα γιαούρτι?
Το πρώτο που καταλαβαίνουμε είναι πως όλα τα κεσεδάκια γιαούρτι, ανοίγουν με τη μία.
Δεν γίνεται να δυσκολευτείς με το αλουμινόχαρτο ρε παιδί μου. Δεν γίνεται.
Επίσης το κουταλάκι ποτέ. ΜΑ ΠΟΤΈ! δεν πρέπει να έχει γιαούρτι στο κάτω μέρος. (αυτό ισχύει για όλες τις διαφημίσεις γιαουρτιών btw).


Στερεότυπο Γ) Ε-Λ-Λ-Α-Δ-Α!
Οκ στην περίπτωση μας λίγο εξιδανικευμένη και Beverly Hills Ελλάδα (ήταν και 90s τότε). Αλλά Ε-Λ-Λ-Α-Δ-Α!
Γαλάζια  θάλασσα, γαλάζιος ορίζοντας, γαλάζια βράχια. Και αν δεν σου φτάνει τόσο γαλάζιο πάρε και ένα γαλάζιο φίλτρο για να βλέπεις και γαλάζιους κήπους.
Και αν έχεις πρόβλημα με το γαλάζιο, πάρε και λευκό.
Λευκά άλογα, λευκά κύμματα, λευκά ρούχα (όχι τυχαία. Είπαμε...σημειολογία).


Ντάξει, τα Total το σκίζουν λίγο με τα στερεότυπα, π.χ. εδώ.
Πάλι κύμματα, ουρανός, αγνότητα, μια τύπισα τρώει με πάρα πολύ καθαρό κουτάλι ένα γιαούρτι.
Πάλι σκάει και ένας τύπος. Και πάει λέγοντας.

Αλλά ακόμα και όταν δεν είναι ξεκάθαρα στερεοτυπικές, οι διαφημίσεις σου περνάνε ότι θέλουν να περάσουν.
Όπως για παράδειγμα εδώ...
Ούτε γυναίκες έχει. Ούτε κύμματα και άλογα. Σε ένα σουπερμάρκετ ξεκινάμε. Κανένα πρόβλημα.
Σωστά;

Ντάξει τυχαίο θα είναι που το ροδάκινο παίζει με το γιαούρτι κονέ. Με ένα γιαούρτι που στάζει παρεπιμπτόντως. Και πολύ πιτσίλισμα ρε παιδάκι μου. Στην παιδική χαρά, στο νούφαρο, στο συντριβάνι. Μήπως συμβαίνει κάτι με το γιαούρτι και το ροδάκινο;
Μπα απλώς είμαι κακοπροαίρετος.
Τυχαίο θα είναι ότι πάλι σκάει μια τύπισσα που ανοίγει πολύ εύκολα έναν κεσέ, και ταϊζει ένα τύπο γιαούρτι, με ένα πάρα πολύ καθαρό κουτάλι, πάνω σε ένα κρεβάτι, φορώντας ιδιαίτερα λευκά μπουρνούζια, ταίζοντας τον ξεκάθαρα ελληνικές γεύσεις.


Οπότε αν κάποια διαφήμιση έσπαγε τα στερεότυπα θα γουστάραμε φουλ, σωστά;
Ιδού λοιπόν η νέα καμπάνια της Δωδώνης!

Version 1
Version 2
Version 3


Γαμάτες οι διαφημίσεις της Δωδώνης! Γέλασα πολύ.
Γιαούρτι δεν τρώω, οπότε klein, αλλά αν έτρωγα θα τα σκεφτόμουν τα Δωδώνη.
Γενικότερα η Δωδώνη σαν εταιρεία σπάει λίγο πλάκα με τα προϊόντα της. Δεν ξέρω αν ευθύνεται για αυτό η διαφημιστική, μου φαίνεται δουλεύουν με την MCANN, ή αν έχουν κάποιο φοβερό μαρκετίστα εκεί.
Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, μάλλον φοβερό μαρκετίστα έχουν. Ούτως ή άλλως οι διαφημιστικές κάνουν απλώς ότι τους λέμε. Εντελώς άβουλα όντα.


Και καταρρίπτουμε τα στερεότυπα!




















Σπάμε πλάκα με τα προϊοντικά! Η γιαγιά στο λέει, εμένα μου τσακίζει το αλουμινόχαρτο.
Σπάμε πλάκα με τα "ελληνικής καταγωγής"! Είμαστε Έλληνες, πραγματικοί! Από το χωριό!
Σπάμε πλάκα με τα σεξουαλικά! Στο λέει η γιαγιά! Πως το τρως έτσι? Γιαούρτι είναι!


But do you really?

Η πονηριά με τα στερεότυπα είναι πως άμα τα προβάλλεις τα διαιωνίζεις.
Μπορείς να τη λες στις κοπελίτσες στην πισίνα. Αλλά και πάλι διαιωνίζεις το στερεότυπο της γυναίκας-έκθεμα, ή αλλιώς την γυναίκας κομοδίνο. Απλά εσύ σαν πιο καλός και πιο υπεράνω, θεωρείς πως δεν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία.

Μπορεί να τη λες στο υπερσεξουαλικό σκηνικό στο κρεβάτι, αλλά και πάλι το προβάλεις.

Μπορεί να τη λες στο ευρύτερο "μυθικό κατασκεύασμα" της οσίας οικογένειας, τα παιδάκια ζωγραφίζουν στο πρωινό, μπαμπάς και μαμά χαμογελάνε, λεφτά έχουν κλπ. Αλλά και πάλι, εσύ που γελάς με αυτό, κυρίως γελάς επειδή πιστεύεις πως είσαι καλύτερος από τους άλλους, που δεν καταλαβαίνουν πόσο φτιαχτό είναι.


Οπότε στερεότυπα...
Καλά είναι ρε παιδί μου, βοηθάνε να αντιμετωπίσεις το brain overload.
Και καλό είναι και το μάρκετινγκ. Βοηθάει για να έχεις brain overload. Και σταθερό μισθό στην περίπτωση μου.

Αλλά βρε παναγίες μου, ας τα χρησιμοποιούμε για αυτό που εξυπηρετούν.
Την γρήγορη ομαδοποίηση ερεθισμάτων.
Και όχι την αυθαίρετη εξαγωγή συμπερασμάτων.

Όπως και να΄χει εγώ όταν συναντήσω χρυσαυγίτη θα τον αγνοήσω/λυπηθώ/λιθοβολήσω.